Nos Queda La Palabra

julio 15, 2010

…sin querer torno a chorar.

 

“Mis críticas son ligeras y sin hiel, porque no la hay en mi corazón, y la detesto en literatura.”

Fernán Caballero

 

  Campanas de Bastabales,           
  cando vos oio tocar,  
  mórrome de soidades.  
     

                                – I –

     Cando vos oio tocar,  
  campaniñas, campaniñas,  
  sin querer torno a chorar.  
     
     Cando de lonxe vos oio,  
  penso que por min chamades,  
  e das entrañas me doio.  
     
     Dóiome de dor ferida,  
  que antes tiña vida enteira,  
  i hoxe teño media vida.  
     
     Solo media me deixaron  
  os que de aló me trouxeron,  
  os que de aló me roubaron.  
     
     Non me roubaran, traidores,  
  ¡ai!, uns amores toliños,  
  ¡ai!, uns toliños amores.  
     
     Que os amores xa fuxiron,  
  as soidades viñeron…  
  de pena me consumiron.  
     

                        – II –

     Aló pola mañanciña  
  subo enriba dos outeiros,  
  lixeiriña, lixeiriña.  
     
     Como unha craba lixeira,  
  para oír das campaniñas  
  a batalada pirmeira.  
     
     A pirmeira da alborada  
  que me traen os airiños  
  por me ver máis consolada.  
     
     Por me ver menos chorosa,  
  nas súas alas ma traen  
  rebuldeira e queixumbrosa.  
     
     Queixumbrosa e retembrando  
  por antre a verde espesura,  
  por antre o verde arborado.  
     
     E pola verde pradeira,  
  por riba da veiga llana,  
  rebuldeira e rebuldeira.  
     

                             – III –

     Paseniño, paseniño,  
  vou pola tarde calada,  
  de Bastabales camiño.  
     
     Camiño do meu contento;  
  i en tanto o sol non se esconde,  
  nunha pedriña me sento.  
     
     E sentada estou mirando  
  como a lúa vai saíndo,  
  como o sol se vai deitando.  
     
     Cal se deita, cal se esconde,  
  mentras tanto corre a lúa  
  sin saberse para donde.  
     
     Para donde vai tan soia,  
  sin que aos tristes que a miramos  
  nin nos fale, nin nos oia.  
     
     Que si oíra e nos falara,  
  moitas cousas lle dixera,  
  moitas cousas lle contara.  
     

                                – IV –

     Cada estrela, o seu diamante;  
  cada nube, branca pruma;  
  triste a lúa marcha diante.  
     
     Diante marcha crarexando  
  veigas, prados, montes, ríos,  
  donde o día vai faltando.  
     
     Falta o día, e noite escura  
  baixa, baixa pouco a pouco,  
  por montañas de verdura.  
     
     De verdura e de follaxe,  
  salpicada de fontiñas  
  baixo a sombra do ramaxe.  
     
     Do ramaxe donde cantan  
  paxariños piadores  
  que ca aurora se levantan.  
     
     Que ca noite se adormecen  
  para que canten os grilos  
  que cas sombras aparecen.  
     

                              – V –

     Corre o vento, o río pasa;  
  corren nubes, nubes corren  
  camiño da miña casa.  
     
     Miña casa, meu abrigo:  
  vanse todos, eu me quedo  
  sin compaña, nin amigo.  
     
     Eu me quedo contemprando  
  as laradas das casiñas  
  por quen vivo suspirando.  
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  
     Ven a noite…, morre o día,  
  as campanas tocan lonxe  
  o tocar da Ave María.  
     
      Elas tocan pra que rece;  
  eu non rezo, que os saloucos,  
  afogándome parece  
  que por min tén que rezar.  
  Campanas de Bastabales,  
  cando vos oio tocar,  
  mórrome de soidades.

 

Fuente l Cantares gallegos. Rosalía de Castro

                 Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes

Cita l Wikiquote

*

raulphotographe

Amancio Prada: Trovadores, Místicos y Románticos.
Rosalía de Castro: “Campanas de Bastabales

 

“Elas tocan pra que rece;
eu non rezo, que os saloucos,
afogándome parece
que por min tén que rezar.”

 

 

Anuncios

Dejar un comentario »

Aún no hay comentarios.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.

A %d blogueros les gusta esto: