Etorriko da zure soaz heriotza
gor, logabe, alhadura zaharren gisa,
goiznabarretik gauera alboan dugun
ohidura zentzugabe bat bailitzan.
Zure begiak alferrikako hitza izanik
garraisi mutu, isiltasun oro isil,
goiz bakoitzean aurkitzen dituzu adi
ispilura begiratuz, ilun, hurbil.
Jakinen dugu egun hartan, oh
itxaropen!
bizitza zarela eta ezereza,
guztiontzat du heriotzak soa zorrotz
bakar, mutu, leizera jetsiko gera.
Urratuko da ezpain hertsien keinua,
aurpegi arrotza leihoaren ondoan,
usadioen guneak desitxuratuz
biluztasuna nagusitzen denean.
Zure begiak argi grisaren errainu,
mendi ilunen goizorduko izotza,
esnatzearen dardara eta ikara
kale hutsetik hurbiltzen zarenean.
Jakinen dugu egun hartan, oh
itxaropen!
bizitza zarela eta ezereza,
guztiontzat du heriotzak soa zorrotz
bakar, mutu, leizera jetsiko gera.
Precioso tema, estaba buscando la letra para ponerle los acordes.
El disco es maravilloso.
Genial Paco.
Un saludo.
Comentario por Julius — marzo 1, 2009 @ 1:26 pm
Gracias por la visita y el comentario.
Una canción preciosa, sin duda.
Saludos
Comentario por La Balaustra — marzo 1, 2009 @ 5:54 pm
Maravilloso. Es un tema maravilloso, tanto el poema como la música.
Muchas gracias, bonito nombre el de este blog.
Comentario por NIcolás — noviembre 24, 2010 @ 5:44 pm
Gracias, Nicolás. Me alegra que sea de tu agrado.
Un saludo
Comentario por labalaustra — noviembre 25, 2010 @ 7:44 am